Γράφει η συγγραφέας και εικονογράφος Μαρίνα Γιώτη στο νέο της βιβλίο Αφού δεν φταίω!
Για κάποιο λόγο, όταν ζητάμε από τα παιδιά μας να σταματήσουν ή να διορθώσουν ένα λάθος, πολύ σπάνια λένε: «Καταλαβαίνω τι εννοείς. Ευχαριστώ που μου το επισήμανες».
Πώς βοηθάτε ένα παιδί που αρνείται να παραδεχτεί το λάθος του;
Τα παιδιά που είναι ιδιαίτερα περιπετειώδη, εκφραστικά ή ανεξάρτητα, πιθανόν να ακούν δεκάδες παρατηρήσεις ή επικριτικά σχόλια κάθε μέρα. Τα ακούν από τους συνομηλίκους τους, από τους δασκάλους τους και από μέλη της οικογένειας. Και όχι μόνο αυτό, αλλά οι ενήλικες δεν δίνουν πάντα το καλύτερο παράδειγμα όσον αφορά την αποδοχή της ανατροφοδότησης.
Γιατί είναι σημαντικό;
Τα άτομα που μπορούν να δεχτούν εποικοδομητική κριτική είναι πιο πιθανό να έχουν υψηλή αυτοεκτίμηση και ψυχική ανθεκτικότητα. Η κριτική δεν είναι απαραίτητα προσωπική επίθεση, αλλά μια ευκαιρία για μάθηση και εξέλιξη.
Έτσι, όταν συναντάς κάποιον που δέχεται την κριτική με ψυχραιμία, την αντιμετωπίζει ως ευκαιρία για αυτοβελτίωση και δεν αφήνει να καταρρακώσει την αυτοεκτίμησή του, αυτό είναι συχνά ένδειξη του θετικού γονεϊκού στιλ που καλλιεργεί την αυτοπεποίθηση και την ανθεκτικότητα. Το να μάθουν τα παιδιά να αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεών τους είναι κάτι που χτίζεται σταδιακά, με αγάπη και συνέπεια.
Παιχνίδια διαχείρισης της κριτικής
Αναλαμβάνω ένα μικρό project: Το παιδί επιλέγει κάτι που θα φροντίζει για μία εβδομάδα,: π.χ. τάξη παιχνιδιών, τάισμα του κατοικιδίου, νερό στα φυτά. Το παρακολουθεί, σημειώνει πώς πάει και μοιράζεται στο τέλος τι το δυσκόλεψε και τι του άρεσε. Έτσι, μαθαίνει ότι η ευθύνη είναι και συνέπεια αλλά και ικανοποίηση.
Η «Κριτική Καρδιά»: Φτιάξτε μαζί από χαρτόνι μια καρδιά με κουμπιά – ή σχεδιάστε τα. Κάθε κουμπί είναι μια σωστή αντίδραση στην κριτική: «Το βλέπω αλλιώς, αλλά σε καταλαβαίνω», «Έχεις δίκιο, θα το προσπαθήσω», «Μπορούμε να το συζητήσουμε άλλη στιγμή;». Το παιδί πατά κάθε φορά το «κουμπί» που του ταιριάζει σε μια υποθετική κριτική. Έτσι, ενισχύεται η αυτορρύθμιση και ο αυτοσεβασμός.
Αφούουου: Όταν κάποιος λέει κάτι που μοιάζει με κριτική –ακόμα κι αν είναι δύσκολο να το ακούσει–, το παιδί λέει: «Αφούουου, για να σκεφτώ τι θέλω να κάνω». Αυτό το «Αφού» γίνεται λέξη-κλειδί για να σταματήσει ο θυμός και να πάρει (ή να βγάλει) μια ανάσα. Έτσι, μαθαίνει ότι δεν είναι ανάγκη να απαντήσει αμέσως ή με ένταση.
Ανακαλύψτε το νέο βιβλίο της Μαρίνας Γιώτη, Αφού δεν φταίω!, ένα βιβλίο με χιούμορ για τον σεβασμό, την ανάληψη ευθύνης και την αποδοχή της κριτικής που συνδέονται με την υψηλή αυτοεκτίμηση και την ψυχική ανθεκτικότητα.
