Υπάρχει μια φράση που λένε συχνά τα παιδιά και κουβαλά μεγαλύτερο βάρος απ’ όσο φαίνεται: «Δεν μπορώ». Πίσω από αυτές τις δύο λέξεις, συχνά κρύβονται φόβοι, ντροπή, αμφιβολία, η ανάγκη να αποφύγει το παιδί το ενδεχόμενο της αποτυχίας.
Στο βιβλίο Απόδραση από τη Χώρα του ΔΕΝ της Μαρίνας Γιώτης, αυτό το «δεν μπορώ» αποτυπώνεται ως μια αόρατη «φούσκα» που περιορίζει το παιδί και το κρατά μακριά από όσα επιθυμεί. Το ζητούμενο δεν είναι να σπάσουμε αυτή τη φούσκα με πίεση· είναι να βοηθήσουμε το παιδί να καταλάβει τι τη δημιούργησε και να την ξεπεράσει με τον δικό του τρόπο.
Το βιβλίο ξεκινά με το Αγόρι να κάθεται στην αυλή του σχολείου και να μην μπορεί να συμμετάσχει σε όσα θα ΗΘΕΛΕ εξαιτίας μιας αόρατης στους άλλους φούσκας, μέσα στην οποία ζει και την οποία δεν μπορεί να ξεφορτωθεί με τίποτα. Ώσπου εμφανίζεται ένα Κορίτσι, που βλέπει τη φούσκα, και μαζί ξεκινούν μια περιπέτεια για να βρουν έναν τρόπο ώστε το Αγόρι να αποδράσει.
Στην πορεία, ανακαλύπτουν ότι η φούσκα είναι στην πραγματικότητα η Χώρα του ΔΕΝ. Το Αγόρι εγκλωβίστηκε εκεί εξαιτίας όλων των ΔΕΝ που έλεγε στον εαυτό του: ΔΕΝ μπορώ… ΔΕΝ γίνεται… ΔΕΝ… Τελικά, δεν είναι παρά ένα συννεφάκι ομιλίας που μεγάλωσε τόσο πολύ από όλα αυτά τα ΔΕΝ, ώστε στο τέλος το Αγόρι παγιδεύτηκε μέσα του.
Η φράση-κλειδί για την απόδραση από το συννεφάκι, τη «φούσκα», είναι το «ΑΚΟΜΗ».
Το «δεν μπορώ» γίνεται:
«Δεν μπορώ… ακόμη».
Αυτή η μικρή λέξη αλλάζει τα πάντα. Μετατρέπει το αδιέξοδο σε διαδικασία. Και είναι αυτή η λέξη, το στοιχείο, το κλειδί που χρειάζονται για την έξοδο από τη Χώρα του ΔΕΝ. Και δεν είναι τυχαίο ότι στο βιβλίο το «ΑΚΟΜΗ» παρουσιάζεται ως το «κλειδί» για την έξοδο από τη Χώρα του ΔΕΝ .
Όλα όσα θέλεις βρίσκονται από την άλλη μεριά του φόβου σου.
Ο φόβος… Ο φόβος της αποτυχίας μάς κρατά αιχμάλωτους, μικρούς και μεγάλους. Και καμιά φορά πρέπει να ξεβολευτούμε, να τα αλλάξουμε όλα, να τα ανακατέψουμε, να τα χάσουμε πριν τα ξαναβρούμε.
Μια διαφορετική ματιά
Στο τέλος του βιβλίου, το παιδί δεν γίνεται «τέλειο». Απελευθερώνεται. Όχι γιατί ξαφνικά τα καταφέρνει όλα, αλλά γιατί καταλαβαίνει ότι δεν χρειάζεται να τα καταφέρνει όλα για να αποδεικνύει την αξία του. Πίσω από το κάθε «δεν μπορώ» του παιδιού κρύβεται μια πραγματική ευκαιρία να χτίσει την αυτοπεποίθηση και την ψυχική του ανθεκτικότητα. Εμείς, ως γονείς ή φροντιστές, μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά μας όλα τα εργαλεία που θα κάνουν την εσωτερική τους φωνή πιο θετική, για να βλέπουν τις δυσκολίες ως προκλήσεις και τα λάθη ως μαθήματα.
Βοηθός μας πάντα είναι αυτές οι ιστορίες!
Βιβλία που διαβάζουμε μαζί
Τα παιδιά γίνονται αναγνώστες στην αγκαλιά των γονιών τους. Φτάνοντας όμως στην ηλικία των 8-9 ετών τα περισσότερα παιδιά ξεκινάνε το δικό τους ξεχωριστό ταξίδι στον μαγικό κόσμο του βιβλίου. Σε αυτή τη μετάβαση από την αγκαλιά μας στο προσωπικό τους αναγνωστικό μονοπάτι, μπορούμε να γίνουμε για λίγο... ακόμη συνταξιδιώτες και να μοιραζόμαστε μαζί τους ιστορίες που να εμπνέουν.
Κάποιες φορές θα διαβάζουμε εμείς ένα κεφάλαιο, κάποιες φορές θα μας διαβάζουν εκείνα· και κάποιες φορές θα διαβάζουν μόνα τους για να μας το διηγηθούν μετά σαν να μοιραζόμαστε ένα κοινό μυστικό.
Αυτός ο χρόνος με τα παιδιά μας είναι πολύτιμος. Χτίζει τη σχέση μας μαζί τους μέσα από φανταστικές ιστορίες και αγαπημένους χαρακτήρες που μοιραζόμαστε, αλλά φτιάχνει και αναμνήσεις που η ζεστασιά τους έχει τη δύναμη να κάνει τα παιδιά μας αναγνώστες διά βίου.
Ανακαλύψτε την Απόδραση από τη Χώρα του Δεν και το Γέτι- Η δύναμη του ακόμη για τις πιο μικρές ηλικίες.
