Τι είναι για σένα η Οικογένεια;

Τι είναι Οικογένεια; Αν κάνεις μια γρήγορη αναζήτηση, θα πέσεις πάνω σε αυτόν τον ορισμό: Μια θεσμοθετημένη βιο-κοινωνική μονάδα που αποτελείται από δύο τουλάχιστον ενήλικα άτομα -συνήθως, αλλά όχι αποκλειστικά διαφορετικού φύλου- μη συγγενικά εξ αίματος που έχουν συζευχθεί (αν και αυτό δεν είναι απαραίτητο) καθώς και τέκνα αυτών. 

Κι αν σε ρωτούσαμε ποια είναι η ουσία της οικογένειας; Ποιες λέξεις χαρακτηρίζουν μια οικογένεια; Θα κάνουμε εμείς την αρχή και θα πούμε μερικές λέξεις που κρύβουν τόση δύναμη μέσα τους: αγάπη, εμπιστοσύνη, ασφάλεια, δεσμός, αφοσίωση. Αν αυτές δεν υπάρχουν; Τι είναι αυτό που συμβάλλει στην οικογενειακή ευτυχία;

Το είδος της δομής της.  Οι σχέσεις μεταξύ των μελών της.

«Παραδοσιακή» ή μη οικογένεια, οι σχέσεις μεταξύ των μελών που την αποτελούν, ο σεβασμός, η αλληλοεκτίμηση, η επικοινωνία είναι αυτά που καθορίζουν αν μια οικογένεια είναι ευτυχισμένη και υγιής ή όχι.

Για εμάς οικογένεια είναι και μια μαμά με το παιδί της που προσπαθεί με κάθε τρόπο και κάθε θυσία να το μεγαλώσει μόνη της, ένας μόνο μπαμπάς με το παιδί του που είναι για αυτό όλος του ο κόσμος, ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων που το δείχνουν όλοι με το δάχτυλο αλλά ανατρέφουν με όλη τους την αγάπη το παιδί τους και μπαίνουν μπροστά ως ασπίδα. Οικογένεια είναι μια γιαγιά κι ένας παππούς που μεγαλώνουν ένα παιδί που έχασε τους γονείς του, οικογένεια είναι και ένα ζευγάρι που υιοθέτησε ένα παρατημένο παιδί κι έχει αφιερώσει όλη του τη ζωή σε αυτό.

Για όλες αυτές τις διαφορετικές μορφές οικογένειας μας μιλά και η Κατρίνα Τσάνταλη στο νέο της παιδικό βιβλίο «Οικογένεια είναι…», σε εικονογράφηση Κώστα Θεοχάρη.

Οικογένεια είναι

Σε αυτό το βιβλίο πρωταγωνιστεί ο Γιωργής που μεγαλώνει σε διαφορετική μορφή οικογένειας. Οικογένεια με έναν μπαμπά ή με μια μαμά, οικογένεια με δύο μαμάδες ή με δύο μπαμπάδες, οικογένεια με γονείς ΑΜΕΑ. Με το «Οικογένεια είναι…» οι μεγάλοι θα κάτσουν με τα παιδιά και θα το διαβάσουν παρέα, ώστε να συζητήσουν για τα νοήματά του.

Γιατί κανένα παιδί δεν πρέπει να βιώνει την περιθωριοποίηση, την απόρριψη, το bullying για το γεγονός ότι η οικογένειά του μπορεί από τύχη να μη μοιάζει με τις οικογένειες των υπόλοιπων παιδιών. Τα παιδιά από μόνα τους ούτε διακρίσεις κάνουν, ούτε κρύβουν κακία. Και τεράστιο ρόλο σε ό,τι βγάζουν στην επιφάνεια οι χαρακτήρες των παιδιών, παίζουν οι γονείς και οι δάσκαλοι.

ΥΓ: Κλείνουμε με την ευχή πως κανένα παιδί δεν θα νιώσει ότι δεν το θέλουν, επειδή οι γονείς του δεν μοιάζουν με τους γονείς των υπόλοιπων παιδιών στην τάξη του.

Αν σας άρεσε το άρθρο μας, μοιραστείτε το!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *