Κριτικές βιβλίων: Sun-mi Hwang – Η κότα που ονειρευόταν να πετάξει. (Κριτική από τη Γιώτα Γουβέλη)

«Εμπρός, φάε με… γέμισε τα στομάχια των μωρών σου», παροτρύνει τη μαμά Νυφίτσα η Κότα που ονειρευόταν να πετάξει, και είναι ακριβώς αυτό το αμάλγαμα τρυφερότητας και αγριότητας που διατρέχει ολόκληρο το αλληγορικό μυθιστόρημα της Κορεάτισσας Hwang Sun-mi, το οποίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα.

Ο λόγος για μια αυγοπαραγωγική κοτούλα, που έχει δώσει μόνη της στον εαυτό της το όνομα Sprout – Μπουμπουκίτσα στη δημιουργική μετάφραση της Αναστασίας Καλλιοντζή. Ζει σε κλωβοστοιχίες στη φάρμα ενός αγρότη, απομονωμένη από τα ζώα της αυλής, φυλακισμένη, περιθωριοποιημένη και απολύτως δυστυχισμένη. Προορισμός της, κατά τον αγρότη, είναι μόνο να γεννάει αυγά, τα οποία δεν επιτρέπεται να κλωσήσει ούτε καν να τα αγγίξει. Προορισμός της, κατά την ίδια, είναι να μπορεί να ονειρεύεται και να διεκδικεί τα όνειρά της. Το είδος της, η φύση της, της υπαγορεύει το πιο ακριβό της όνειρο: να κλωσήσει ένα αυγό και να δει ένα κοτοπουλάκι να γεννιέται. Η Μπουμπουκίτσα όμως ξέρει πως δεν μπορεί πλέον να γεννήσει αυγά, η στενοχώρια της και η ηθελημένη ασιτία της την έχουν καταβάλει. Ωστόσο, η τύχη τής χαμογελά μ’ έναν μακάβριο τρόπο και η κοτούλα βρίσκεται ημιθανής στη χωματερή για αρρωστιάρικες κότες, απ’ όπου καταφέρνει να βγει ζωντανή.
Με ανανεωμένη την πίστη στον εαυτό της, επιστρέφει στην αυλή της φάρμας και προσπαθεί να ενταχτεί στην παρέα των άλλων ζωντανών της αυλής, αλλά μάταια. Δεν είναι εκεί η θέση της, η θέση της είναι στα κλουβιά, της δηλώνουν σκληρά και απροκάλυπτα τα προνομιούχα ζώα της φάρμας – όλα τα ζώα είναι ίσα αλλά μερικά είναι πιο ίσα από τα άλλα, έρχεται αυτόματα ο μακρινός αντίλαλος από τη Φάρμα των ζώων. Ως εκ τούτου, η Μπουμπουκίτσα ξεμακραίνει από τη φάρμα και ξεκινά την ελεύθερη ζωή της υπό τη συνεχή απειλή της νυφίτσας που παραμονεύει, με μοναδική προστασία της το ένστικτό της και τη θέλησή της να επιβιώσει και να πραγματοποιήσει το όνειρό της. Το ορφανεμένο αυγό, που βρίσκεται στο δρόμο της και την παρακινεί να το κλωσήσει και να το προστατεύσει, της ανοίγει το δρόμο στο όνειρο, ζυμωμένο με αγωνία, αγώνα, αγάπη, αυτοθυσία, σπαραγμό, δικαίωση, με λίγα λόγια ζωή σε όλες της τις εκφάνσεις.

Η αφήγηση αιχμαλωτίζει το ενδιαφέρον και προσφέρει αναγνωστική απόλαυση από τις πρώτες γραμμές, αλλά Η κότα που ονειρευόταν να πετάξει είναι κάτι παραπάνω από μια απολαυστική, συγκινητική ιστορία. Είναι από εκείνα τα εμπνευσμένα κείμενα που επιφυλάσσουν νέες εκπλήξεις στον αναγνώστη όσες φορές κι αν τα διαβάσει. Κάθε χαρακτήρας, κάθε κατάσταση συντίθεται από πολλαπλά στρώματα νοημάτων και συμβολισμών. Η διαφορετικότητα, η ανάγκη της αποδοχής, ο ρατσισμός, η αγάπη, η πεμπτουσία της μητρότητας, η αλληλεγγύη, η αυτοθυσία είναι τα προφανή και άμεσα αντιληπτά θέματα του μυθιστορήματος. Στις πιο σκοτεινές πτυχές των δρώμενων η φύση και η νομοτελειακή δικαιοσύνη της, η δύναμη του ένστικτου, η ματαιότητα της ύπαρξης, ο θάνατος ως απόλυτη μορφή ελευθερίας και… η λίστα αυτή δεν έχει τέλος. Ο κάθε αναγνώστης θα αντλήσει τα προσωπικά του μηνύματα από τη μικρή αυτή ιστορία.

Η απλότητα μιας παιδικής ιστορίας επιτρέπει στη συγγραφέα να υπερπηδήσει τις πολιτιστικές ιδιαιτερότητες που θα μαρκάριζαν το μυθιστόρημα ως χαρακτηριστικά κορεάτικο και του προσδίδει την καθολικότητα έργου κλασικού, διαχρονικού, βαθύτατα ανθρώπινου, στα χνάρια της άλλης κλασικής αλληγορίας Ο γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον. Το πλαίσιο του μύθου, η αυλή του αγροτόσπιτου με τα οικόσιτα ζώα, κινείται ανάμεσα στην αθώα ελαφρότητα του παιδικού Charlotte’s Web με το γουρουνάκι και την αραχνούλα και στην υψηλή πολιτική της Φάρμας των ζώων, κατορθώνοντας να διεγείρει το ενδιαφέρον και τη φαντασία ενός δεκάχρονου παιδιού αλλά σίγουρα κι ενός ενήλικα. Προστιθέμενη αξία του βιβλίου η αριστοτεχνική εικονογράφηση, σοφά εκφραστική, απατηλά απλοϊκή. Ειδικά η εικόνα της Μπουμπουκίτσας, με το μικρό της κρυμμένο στις φτερούγες της, και της αφράτης πουλάδας, της κότας του κόκορα, καθώς ατενίζουν η μια την άλλη, αποδίδει παραστατικότατα την κατάσταση, τα συναισθήματα, αλλά και το ύφος της γραφής, λιτό και μεστό κι εκείνο. Στα ράφια μιας βιβλιοθήκης, η θέση του μυθιστορήματος Η κότα που ονειρευόταν να πετάξει είναι ανάμεσα στα κλασικά, διαχρονικά έργα, στα οποία επανέρχεται κανείς στις διάφορες φάσεις της ζωής του.

Γιώτα Γουβέλη

 

button

4fa169ffecdb00b09fffe251cd83d0c7

 

Αν σας άρεσε το άρθρο μας, μοιραστείτε το!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *