Συμβουλές προς γονείς ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς!

Ουρανία Τουτουντζή
1. Για τη σχολική επιτυχία και τους στόχους:
Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, προϋπόθεση της σχολικής επιτυχίας είναι να έχουν τα παιδιά στόχους. Προτού λοιπόν τα υποχρεώσουμε να υποσχεθούν ότι φέτος θα διαβάζουν, θα είναι επιμελή, κλπ, ας τους κάνουμε ετούτη την απλή ερώτηση: «Για ποιο λόγο θα μελετάς τα μαθήματά σου;» (ή ακόμη: «Για ποιο λόγο πηγαίνεις στο σχολείο;»). Αν η απάντηση είναι του τύπου: «Πηγαίνω στο σχολείο επειδή είναι υποχρεωτικό, μελετώ επειδή αυτό απαιτείς εσύ από μένα», τότε υπάρχει πρόβλημα.
Ακόμη και προτού καταλήξει το παιδί στο τι ακριβώς θέλει να γίνει μεγαλώνοντας, πρέπει να μάθει να θέτει τους στόχους του. «Πηγαίνω σχολείο επειδή θέλω να μορφωθώ», «μελετώ επειδή θέλω να σπουδάσω», «επειδή θέλω να έχω μία καλή ζωή» -τέτοιου τύπου είναι οι απαντήσεις που θα πρέπει να μας ικανοποιήσουν, διότι φανερώνουν μία θετική στάση του παιδιού απέναντι στη μόρφωση αλλά και απέναντι στην ίδια τη ζωή. Με το ξεκίνημα της φετινής χρονιάς επομένως, ας αφήσουμε το κήρυγμα και ας κουβεντιάσουμε με τα παιδιά μας σχετικά με τους στόχους που έχουν ή που μπορούν να βάλουν στη ζωή τους.
2. Για το άγχος:
Ας βάλουμε για μία στιγμή τον εαυτό μας στη θέση των παιδιών μας. Ας σκεφτούμε πώς αισθάνονται κάθε φορά που τους μεταβιβάζουμε το άγχος μας. Ως ενήλικες, εμείς οι ίδιοι κουβαλάμε ένα βαρύ φορτίο άγχους. Αν όμως αυτό το φορτίο είναι βαρύ για εμάς, τότε πόσο βαρύ θα είναι άραγε για τους παιδικούς ώμους;
3. Για το διάβασμα εξωσχολικών βιβλίων:
Το διάβασμα καλών εξωσχολικών βιβλίων οδηγεί στην ακαδημαϊκή επιτυχία και σε μία καλύτερη ποιότητα ζωής με πολύ μεγαλύτερη σιγουριά από ό,τι η βαθμοθηρία. Ας γιορτάσουμε το ξεκίνημα της καινούριας σχολικής χρονιάς πηγαίνοντας με τα παιδιά μας μια βόλτα στα βιβλιοπωλεία.
4. Για τον σχολικό εκφοβισμό:
Δυστυχώς, ο σχολικός εκφοβισμός είναι μία πραγματικότητα. Δεν συμβαίνει μόνο σήμερα ούτε βέβαια μόνο στη χώρα μας. Σήμερα όμως γνωρίζουμε πώς να τον αντιμετωπίσουμε. Όπως ισχύει και για όλους τους κινδύνους, δεν θα πρέπει να περιμένουμε να τον αντιμετωπίσει πρώτα το παιδί για να κουβεντιάσουμε μαζί του σχετικά. Αν μία συζήτηση έχει προηγηθεί, το παιδί θα μπορέσει πολύ πιο εύκολα να αναγνωρίσει τι ακριβώς συμβαίνει αλλά και να μιλήσει γι’ αυτό σε εμάς τους γονείς ή στους δασκάλους και καθηγητές του.
Και κάτι ακόμη, πολύ σημαντικό: οι γονείς των οποίων τα παιδιά ασκούν σχολικό εκφοβισμό θα πρέπει να είναι πολύ πιο ανήσυχοι για την προσωπική και κοινωνική εξέλιξή τους από τους γονείς των οποίων τα παιδιά τον υφίστανται. Το πρόβλημα των τελευταίων θα λυθεί από τη στιγμή που θα καταλάβουν ότι πρέπει να το καταγγείλουν. Το πρόβλημα των πρώτων όμως, δεν θα λυθεί και τόσο εύκολα. Κι όσο πιο γρήγορα το αντιμετωπίσουν οι γονείς, τόσο το καλύτερο.

Μαρίνα Ψιλούτσικου
1. Ας μην είναι οι εύκολες και γρήγορες λύσεις το ζητούμενο. Η ευκολία είναι αντιστρόφως ανάλογη της αποτελεσματικότητας. Για να είναι εύκολο και γρήγορο κάτι, συνήθως πρέπει να είναι και επιφανειακό και απλοϊκό. Για να αφορά πολύ κόσμο , πρέπει να είναι και υπερβολικά γενικό. Δεν υπάρχουν παντός καιρού εύκολες συμβουλές για σύνθετους στόχους. Κι η μόρφωση ενός ανθρώπου είναι εξαιρετικά σύνθετος στόχος.
2. Κάθε παιδί είναι διαφορετικό. Δεν βοηθάει να αντιγράφετε άκριτα το παιδί του γείτονα ή το παιδί ενός συγγενή. Συμφωνώ να παραδειγματιστείτε, να κρατήσετε καλά στοιχεία, αλλά στη συνέχεια να τα προσαρμόσετε στις ιδιαιτερότητες του παιδιού σας και της οικογένειάς σας. Είναι παρακινδυνευμένο, επίσης, να θεωρείτε ιδανικό για το παιδί σας αυτό που ήταν ίσως ιδανικό για σας όταν ήσασταν στη θέση του. Δεν είναι αντίγραφό σας ούτε ζει στις ίδιες συνθήκες.
3. Το παιδί σας χρειάζεται σεβασμό. Δεν φτάνει η αγάπη σας. Χρειάζεται σεβασμό στην υπόστασή του, στην προσωπικότητά του, στις επιθυμίες του, στα δικαιώματά του. Φυσικά να το προστατεύετε , να το καθοδηγείτε, αλλά με σεβασμό, όχι υποτιμώντας το επειδή είναι μικρό και δεν ξέρει. Είναι ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος με άποψη. Αξίζει τον σεβασμό σας.
4. Αντισταθείτε στον πειρασμό να πάρετε τη θέση του και να κάνετε τα δύσκολα αντί αυτού. Καταργήστε το πρώτο πληθυντικό. Τα «έχουμε να διαβάσουμε», «δεν τα πήγαμε καλά στο διαγώνισμα», «βγήκαμε πρώτοι στο πρωτάθλημα» δεν είναι δόκιμα. Είστε οι γονείς του και θα συνδράμετε την προσπάθεια του και η συνδρομή σας είναι καταλυτική και απαραίτητη. Αλλά είναι απλώς συνδρομή. Έχετε τη δική σας ζωή να ζήσετε και να πρωταγωνιστήσετε. Το παιδί σας σάς χρειάζεται δίπλα του, όχι στη θέση του.
5. Πότε ήταν η τελευταία φορά που μάθατε κάτι καινούριο; Εννοώ συστηματικά, πότε αποφασίσατε να μάθετε κάτι καινούριο; Πότε ήταν η τελευταία φορά που νιώσατε μαθητές; Διαλέξτε μια ξένη γλώσσα, ένα αντικείμενο για το οποίο δεν ξέρετε τίποτα, εκείνο το απωθημένο της εφηβείας, αν υπάρχει… Γίνετε μαθητές επειδή είναι ωφέλιμο για σας, επειδή θα καταλαβαίνετε καλύτερα τα παιδιά σας κι επειδή θα είναι το καλύτερο παράδειγμα που μπορείτε να τους δώσετε.

ΟΥΡΑΝΙΑ ΤΟΥΤΟΥΝΤΖΗ-20130729-160704
Η Ουρανία Τουτουντζή είναι κοινωνιολόγος και διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου. Από το 2002 μέχρι το 2006 δίδαξε το Σεμινάριο επιλογής «Φιλοσοφία-Πολιτισμός-Επικοινωνία» στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο. Έχει ασχοληθεί με τη διδασκαλία σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Όραμά της είναι μια ουσιαστική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Από τις Εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν τα βιβλία της:
Δώσε του μια να πάει ψηλά!, Αγαπώ τα μαθηματικά, Αγαπώ τα αρχαία, ΑλφαβητάριΟ Ρομπέν των κάστρων και ο φυλακισμένος γελωτοποιός

 

 

 

marina-20130710-132000
Η Μαρίνα Ψιλούτσικου έχει διδακτορικό στη Στρατηγική των Επιχειρήσεων και διδάσκει στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Άρθρα της έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή συνέδρια και περιοδικά, καθώς και στον Τύπο. Από τις Εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν τα βιβλία της:
Ως πότε θα διαβάζω;Πώς θα κάνω το παιδί μου να αγαπήσει το σχολείο;

Αν σας άρεσε το άρθρο μας, μοιραστείτε το!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *