Αρχείο μηνός Δεκεμβρίου 2014

0 Σχόλια
#VresXrono, Κριτικές Βιβλίων, Νέα - Ειδήσεις

Κριτικές Βιβλίων: Κυριάκος Αθανασιάδης – Η κόκκινη Μαρία. Κριτική από το Pickabook

8859a68711b1056c86f537ad193725da

Κρατώ την Κόκκινη Μαρία στα χέρια μου με μια ειλικρινή, γλυκιά αγάπη. Την κρατώ και από την καρδιά μου ξεχειλίζει μια «αγάπη πελώρια, που λάμπει». Δείτε περισσότερα

0 Σχόλια
#VresXrono, Νέα - Ειδήσεις, Συγγραφείς

Συνέντευξη: H Ελένη Βαηνά στη Θεσσαλική Press

TELIKES SELIDES

Οκτώβριος 1916: Μετά τα γεγονότα του Κιλελέρ τρία ορφανά, νεαρά αδέλφια εγκαταλείπουν τον κάμπο της Θεσσαλίας και μεταναστεύουν στην Αμερική. Αναζητούν ένα καλύτερο αύριο με ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, μακριά από την εκμετάλλευση των μεγαλοτσιφλικάδων. Μοιάζει τόσο μακρινό, κ” όμως είναι τόσο επίκαιρο. Δείτε περισσότερα

0 Σχόλια
#VresXrono, Κριτικές Βιβλίων, Νέα - Ειδήσεις

Κριτικές βιβλίων: Sun-mi Hwang – Η κότα που ονειρευόταν να πετάξει. (Κριτική από τη Γιώτα Γουβέλη)

4fa169ffecdb00b09fffe251cd83d0c7

«Εμπρός, φάε με… γέμισε τα στομάχια των μωρών σου», παροτρύνει τη μαμά Νυφίτσα η Κότα που ονειρευόταν να πετάξει, και είναι ακριβώς αυτό το αμάλγαμα τρυφερότητας και αγριότητας που διατρέχει ολόκληρο το αλληγορικό μυθιστόρημα της Κορεάτισσας Hwang Sun-mi, το οποίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα. Δείτε περισσότερα

0 Σχόλια
#VresXrono, Νέα - Ειδήσεις, Συγγραφείς

Συγγραφέας του μήνα: Κυριάκος Αθανασιάδης

κυριακος αθανασιαδης-20141118-114347

1. Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης για το βιβλίο σας;
Η ιδέα είναι πολύ παλιά, είχα σκεφτεί την ιστορία ακριβώς ως έχει πολλά χρόνια πριν, αν και γράφηκαν και εκδόθηκαν άλλα βιβλία στη θέση της, για λόγους που ποτέ δεν γνωρίζουμε ακριβώς. Όλοι ξέρουμε τα παιδιά των φαναριών, όμως εμένα μού τριβέλιζε πάντα το μυαλό μια κοινωνία παιδιών που ζουν έξω, πέρα από τη δική μας: μακριά. Σε ένα ταξίδι μου στην Τουρκία είχα δει κάποτε αστυνομικούς να προσπαθούν να πιάσουν μια συμμορία ανηλίκων που πουλούσαν εμφανώς κλεμμένα κινητά τηλέφωνα και διάφορα άλλα μικροπράγματα στους περαστικούς: ήταν εντυπωσιακός ο τρόπος που κάποια παιδιά, αθέατα ώς τότε, έσπευσαν για να ελευθερώσουν τους συντρόφους τους μέσα από τα περιπολικά — ήταν κάπου εκεί όλην εκείνη την ώρα, κρυμμένα, ακριβώς γι’ αυτόν το λόγο. Αργότερα έμαθα για τις ομάδες παιδιών που ζούσαν σε υπόγειες στοές της Μόσχας, κυριολεκτικά στους υπονόμους, εθισμένα σε ουσίες και μεγαλωμένα πριν την ώρα τους, και θορυβήθηκα επειδή το είχα σκεφτεί πριν το διασταυρώσω με την πραγματικότητα. Ακόμη πιο μετά, διάβασα κάπου στο Ίντερνετ για συμμορίες παιδιών που μιμούνταν τις κοινωνίες των μεγάλων σε διάφορες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Έμεναν επίσης κάτω από την επιφάνεια και επικοινωνούσαν με διάφορους εναλλακτικούς τρόπους μεταξύ τους — είχαν μάλιστα επινοήσει και μία υποτυπώδη θρησκεία: όπως συμβαίνει και στην «Κόκκινη Μαρία». Είναι αστείο και παράδοξο, και κάπως ανατριχιαστικό, αλλά έτσι συνέβη. Δείτε περισσότερα