Συγγραφέας του μήνα: Ελένη Βαηνά

1) Ποια είναι η πηγή έμπνευσής σας για το βιβλίο;
Πηγή έμπνευσής μου αποτέλεσε ο καθημερινός αγώνας επιβίωσης του ανθρώπου που παρόλη την πρόοδο δεν έχει τελειωμό , η αγωνία του και η επιθυμία του να ισορροπήσει. Εντέλει όλη η προσπάθεια που καταβάλλει για να ευτυχήσει. Σήμερα αυτό έχει γίνει ακόμη πιο δύσκολο μέσα στις συνθήκες τις βαθιάς κρίσης που καλείται ο καθένας από εμάς να βιοποριστεί και ταυτόχρονα να ερωτευτεί, να δημιουργήσει οικογένεια, να κάνει όνειρα και να τα κυνηγήσει. Οι εποχές και τα ήθη αλλάζουν , όχι όμως ο αγώνας για την επιβίωση οικονομική και συναισθηματική που παραμένει ίδιος.
2) Τρεις λέξεις που σας χαρακτηρίζουν ως συγγραφέα;
Χειμαρρώδης, περιγραφική, συναισθηματική. Τολμώ δε να πω και μια τέταρτη, μεγαλόψυχη, γιατί τον άνθρωπο εντέλει τον συγχωρώ για τις αδυναμίες και τα λάθη του.
3) Ποια είναι η εναρκτήρια πρόταση του βιβλίου;
Τρεις ψιλόλιγνες φιγούρες ξεμάκρυναν βιαστικά από το στάβλο όπου είχαν περάσει τη νύχτα, έτσι ξεκινάει η πρώτη παράγραφος… και τελειώνει : Γύρισαν την πλάτη στη ζωή που ήξεραν μέχρι χτες, γύρευαν το δρόμο για μια άλλη, ολοκαίνουργια, άγνωστη, δελεαστική, προκλητική.
5) Με ποιον μοιραστήκατε για πρώτη φορά το χειρόγραφο; Πως αντέδρασε;
Λέγεται Μιχάλης Παπαμιχαήλ, με γνωρίζει από τότε που ήμουν 18 ετών και εργαζόμουν για αυτόν σε μια μικρή εκδοτική εταιρία που είχε τότε, ως πλασιέ βιβλίων. Αποτέλεσε για μένα δάσκαλος στη δουλειά που ήταν οι πωλήσεις παντός είδους αλλά και μέντορας στα κάθε λογής διαβάσματα μου. Αδελφικός φίλος του μακαρίτη Κωστή Μοσκώφ και άλλων ανθρώπων του πνεύματος και εξαιρετικά καλλιεργημένος. Είχα την μεγάλη τύχη να είμαι στη παρέα του και να παραβρίσκομαι σε φιλοσοφικές συζητήσεις και πνευματικούς διαξιφισμούς. Είναι ο άνθρωπος που έβαλε τον Επίκουρο και τον Ηράκλειτο στη ζωή μου οπότε κάθε πνευματική ανησυχία που έχω την μοιράζομαι πρώτα μαζί του και αν τον δω συγκινημένο και ευχαριστημένο προχωράω γιατί ξέρω έτσι ότι είμαι στο σωστό δρόμο. Τα χειρόγραφά μου περνάνε πρώτα λοιπόν από τα χέρια του. Σε αυτό το τέταρτο βιβλίο με έκανε ευτυχισμένη γιατί μου είπε «ως τώρα έγραφες βιβλία, τώρα γράφεις λογοτεχνία». Σημειωτέον είναι ο πιο αυστηρός μου κριτής.
6) Αν μπορούσατε να στείλετε στον εαυτό σας μια επιστολή την πρώτη ημέρα που ξεκινήσατε να γράφετε το βιβλίο, τι θα έλεγε;
Αγαπητή μου Ελένη
Προσπάθησε να γίνεις καλύτερη , προσπάθησε όσο μπορείς και παραπάνω από ότι μπορείς για να γράψεις ένα καλό βιβλίο.
7) Ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρο για το βιβλίο σας;
Να διαβαστεί και να παραμείνει ως ένα βιβλίο που θα το διαβάζουν επόμενες γενιές. Γιατί και μετά από εκατό χρόνια η επιβίωση θα παραμένει το πρωταρχικό ζήτημα του ανθρώπου.
8) Η θέση της λογοτεχνικής κριτικής σήμερα;
Δεν την γνωρίζω αλλά θα επιθυμούσα να έβαζε ένα χέρι βοηθείας στους νέους και εμπνευσμένους συγγραφείς. Ίσως γιατί τα ράφια των βιβλιοπωλείων έχουν κατακλυστεί από εύπεπτα και κοινότυπα βιβλία που δεν περνάνε κανένα μήνυμα οπότε ας βοηθούσε να ξεχωρίσουν αυτά που πραγματικά αξίζουν.
9) Τρία βιβλία που διαβάσατε τον τελευταίο χρόνο και σας άρεσαν;
«Το τραγούδι του ευνούχου» της Καριζώνη που είναι συγκλονιστικό και δυστυχώς η συγγραφέας του δεν είναι ευρέως γνωστή, «Η ξυπόλητη των Αθηνών» και «Η χήρα του Πειραιά» της Λαπατά που επίσης μου αρέσει η γραφή της και οι περιγραφές της για τον ιστορικό χρόνο που διαλέγει κάθε φορά.
10) Κρίνετε τα βιβλία από το εξώφυλλό τους; Υπάρχει κάποιο ξεχωριστό εξώφυλλο που είδατε πρόσφατα;
Αν και δεν κρίνω ποτέ τα βιβλία από το εξώφυλλο τους και πάντα διαβάζω το οπισθόφυλλο και κάποια τυχαία σελίδα όταν το ξεφυλλίζω, ωστόσο μαγεύτηκα από το εξώφυλλο του δικού μου βιβλίου «Το αύριο αργεί πολύ». Είναι τόσο ιδιαίτερο και ξεχωριστό που παραλίγο να βάλω τα κλάματα όταν το έπιασα στα χέρια μου. Διόπτρα σε ευχαριστώ πολύ.
11) Διαβάζετε ebooks; Πως αντιμετωπίζετε τη διαφορετική αυτή μορφή βιβλίου;
Τι να σας πω τώρα; Για μένα έχει τεράστια σημασία μέχρι και το χαρτί, η γραμματοσειρά, ακόμη και η μυρωδιά του βιβλίου. Απλά παραμένω κλασική και αρνούμαι να χαρακτηρίσω βιβλίο ότι δεν είναι τυπωμένο σε χαρτί. Λατρεύω δε τις παλιές , φορτωμένες βιβλιοθήκες και τη μυρωδιά τους, είναι δε το πρώτο πράγμα που κοιτάω σε ένα σπίτι, έχουν βιβλία; Ή μήπως στα ράφια τους έχουν μόνο μπιμπελό; Συγνώμη αλλά δεν θέλω να εκσυγχρονιστώ σε αυτόν τον τομέα, μου φτάνει η πρόοδος σε όλους τους άλλους.
12) Έχετε αγαπημένα βιβλιοπωλεία;
Αν έχω λέει; Όχι μόνο αγαπημένα βιβλιοπωλεία αλλά και αγαπημένες γωνίες σε αυτά όπου διαβάζω. Τις προάλλες παραλίγο να με κλειδώσουν σε ένα πατάρι όπου διάβαζα τρισευτυχισμένη και δεν κατάλαβα ότι έφτασε η ώρα του κλεισίματος. Ευτυχώς ανέβηκε η υπεύθυνη να κλείσει τον κλιματισμό και με είδε.
13) Πού σας αρέσει να διαβάζετε;
Το αγαπημένο μου μέρος είναι το υπνοδωμάτιο μου. Είναι μια ζεστή χουχουλιάρικη γωνιά. Αντί για κομοδίνο έχω μια μικρή βιβλιοθήκη, ειδική παραγγελία όπου κρατώ τα βιβλία που διαβάζω κάθε φορά. Επίσης έχω ένα μικρό τραπεζάκι αντίκα εποχής αρτ νουβώ γεμάτο βιβλία όπου τοποθετώ υπολογιστή και κούπα καφέ ή ποτό ανάλογα με την ώρα,
με ένα παράθυρο στέγης ακριβώς από πάνω. Έχω περάσει πολλές ώρες εκεί παρέα με τον εαυτό μου και τα δάχτυλα μου να τρέχουν στο πληκτρολόγιο. Τεράστια ευχαρίστηση.
14) Ποια είναι για εσάς η ιδανική διαδικασία συγγραφής;
Δεν υπάρχει ιδανική διαδικασία, γράφω οπουδήποτε και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες γιατί αν έψαχνε ιδανικές δεν ξέρω αν θα τις έβρισκα ποτέ. Πάντως το υπνοδωμάτιο μου είναι ο τόπος που γράφω συνήθως αλλά έχω γράψει και εκπληκτικό κεφάλαιο καθ’οδόν για Θεσσαλονίκη ταξιδεύοντας με το ΚΤΕΛ. Επίσης είναι αδιάφορη και η ψυχολογική μου κατάσταση, μπορεί να είμαι χαρούμενη , όπως επίσης και βαθιά στενοχωρημένη.
15) Ερωτεύεται ο συγγραφέας τους χαρακτήρες του;
Κάποιους ναι, κάποιους μπορεί εξίσου εύκολα να τους μισήσει. Οι δικοί μου χαρακτήρες πάντως κάποια στιγμή αυτονομούνται και κάνουν ότι θέλουν, με εκνευρίζουν, τους μαλώνω, προσπαθώ να τους βάλω στη θέση τους και μέρα με τη μέρα και λέξη με τη λέξη τα βρίσκουμε.
16) Πως μπορεί να βελτιωθεί ένας συγγραφέας;
Διάβασμα, διάβασμα, διάβασμα, εμπειρίες δικές του και στρώσιμο στο γράψιμο. Είναι σαν τη μαγειρική, όσο χρόνια παραπάνω μαγειρεύεις τόσο καλύτερος μάγειρας γίνεσαι. Πάντως δεν μπορείς να γίνεις συγγραφέας αν δεν διαβάζεις τόνους βιβλία.
17) Με τι θα ασχοληθείτε στο επόμενο βιβλίο σας;
Ήδη γράφω το επόμενο μου και για πρώτη φορά έχω ήρωα έναν άνδρα , είναι σύγχρονο, μιλάει για ένα τραυματικό διαζύγιο, ένα παιδί που καταλήγει μέσο εκβιασμού, κατακεραυνώνει τις γυναίκες που μέσω ενός καλού γάμου προσπαθούν να καταξιωθούν και να τακτοποιηθούν οικονομικά. Τον ήρωα μου τον γκρεμίζω με κατάθλιψη και άλλα σοβαρά προβλήματα αλλά ταυτόχρονα του δείχνω το δρόμο για την ευτυχία και βήμα βήμα τον οδηγώ σε αυτήν. Ταυτόχρονα συλλέγω το υλικό διαβάζοντας βιβλία για την εποχή του Όθωνα στην Ελλάδα για να τοποθετηθώ σε αυτόν τον ιστορικό χρόνο που βρίσκω ότι έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον λόγω ιστορικών, ηθογραφικών και κοινωνικών στοιχείων.
18) Μια ερώτηση που θα θέλατε να σας κάνουν;(μαζί με την απάντηση της)
Γιατί ο έρωτας και οι σχέσεις αγάπης και συντροφικότητας βρίσκονται πάντα στα γραφόμενα σας; Τελικά ποια είναι η προτεραιότητα του ανθρώπου; Η επιβίωση ή ο έρωτας;
Τίποτα δεν έχει νόημα, ούτε και αυτή η επιβίωση, ούτε η κοινωνική και οικονομική καταξίωση αν ο άνθρωπος, γυναίκα ή άνδρας, δεν έχει κυρίαρχη την αγάπη στη ζωή του. Κυριότερος στόχος όλων είναι τα δημιουργήματα μας να τα μοιραζόμαστε με τον έναν και μοναδικό άνθρωπο που θα θελήσουμε να μοιραστούμε και τη ζωή μας. Η μοναξιά που έχουν ορισμένοι άνθρωποι καταδικάσει τον εαυτό τους από φόβο κυρίως, ίσως από εγωισμό, πάντως από ανωριμότητα και έλλειψη εκπαίδευσης στο δύσβατο τομέα των προσωπικών σχέσεων είναι μεγαλύτερη κατάρα ακόμη και από τη φτώχεια. Δεν θα αφήσω ποτέ καμία ηρωίδα ή ήρωα μου μόνο του χωρίς αγάπη και ζεστή αγκαλιά, έστω και αν χρειαστεί να καταβάλει τεράστια προσπάθεια για να τα καταφέρει. Τι να την κάνω την επιβίωση αν δεν έχω αγάπη μέσα μου και γύρω μου; Η μοναξιά είναι χειρότερη και από το θάνατο ακόμη.

 

760

 

Αν σας άρεσε το άρθρο μας, μοιραστείτε το!